Jest wiekszy, silniejszy i ma tylko jeden cel - doprowadzic Mame_Lipcowa do bialej goraczki.  Mama_lipcowa wyedukowana przez miesiecznik "Dziecko" wie, ze to najzwyklejszy "bunt dwulatka" - nalezy cierpliwie znosic wybuchy zlosci dziecka, byc stanowczym, ale kochajacym. Nie dodano tylko, czy trzeba wykazac sie tymi cnotami przed czy po wyrwaniu sobie wszystkich wlosow z glowy.

W domu dziadków, których właśnie odwiedza Mały_Człowiek, mieszka kot.  Kot bardzo lubi ludzi, tylko nie takich, którzy mają poniżej metra wzrostu.  Na widok takich ludzi, kot reaguje napuszeniem ogona, wygięciem grzbietu i wydaniem charakterystycznego dźwięku „haaaaaaaa”.  Mały_Człowiek nie zraża się tym jawnym wyrazem antypatii i nadal próbuje zbliżyć się do kotka.  A na pytanie jak robi kotek zamiast „miau”, (które do tej pory znał tylko z literatury pięknej) odpowiada „haaaaa” i pokazuje ząbki.  Dobrze, że jeszcze nie umie dobrze rysować, bo wtedy narysowałby kotka, wyglądającego jak wściekły tygrys, co spowodowałoby natychmiastowe odesłanie go przez panią przedszkolankę do psychologa dziecięcego.  A gdyby jeszcze dodał „haaaaaa” to czekałaby nas wizyta w poradni specjalistycznej do walki z agresją u dzieci.

Co tu dużo mówić, Mama_Lipcowa lubi się od czasu do czasu pochwalić Małym_Człowiekiem.  Dokładnie wybiera wtedy strój, dopasowany do koloru wózka i odcienia oczu Małego_Człowieka i udaje sie na spacer.  Wczoraj właśnie odczuła nieodpartą chęć zamienienia zwykłego wyjścia na spacer na przejście po wybiegu.  Mały_Człowiek ubrany został w bluzeczkę z GAPa i nowiuteńkie Wranglery, w ktorych mial wygladac zabojczo.  Jeansy na długość były dobre, w pasie jednak trochę brakowało Małemu_Człowiekowi tłuszczyku, co nie jest niczym zaskakującym, zważywszy na fakt, że Mały_Człowiek wciąż odmawia spożywania posiłków przygotowanych według książki „Dieta najlepszej szansy”. 

Mama_Lipcowa ustawiła Małego_Człowieka na alejce w parku i kątem oka obserwowała reakcje przechodniów.  O, jeden uśmiech.  I drugi.  Mama_Lipcowa już zapisała sobie w myślach to wyjście jako całkowity sukces, gdy nagle jedna z przechodzących pań oprócz uśmiechu, zaprezentowała też jakieś dziwe ruchy głowy i rąk.  Mama_Lipcowa podążyła wzrokiem za wskazującym palcem owej pani i natychmiast zorienotowała się, co było przyczyną większości uśmiechów.  Za szerokie spodnie Małego_Człowieka zjechały mu do samych kostek, a Mały_Człowiek prezentował światu swoją pieluchę. Na szczęscie byla to jedna z wyjściowych Huggies Premium!  Co ta reklama robi z czlowieka ! :)

Dzisiaj Mama_Lipcowa obudziła się lekko przygnębiona.  Zmusiła się do wykonania porannych czynności, które są absolutnie obowiązkowe, jak na przykład zmienienie Małemu_Człowiekowi pieluchy, ważącej co najmniej 5 kilogramów.  Inne czynności, takie jak poranne mycie zębów, odłożone zostały na chwilę, ktora zaczęła się niebezpiecznie przeciągać.  W końcu Mały_Człowiek postanowił wziąć sprawy w swoje ręce – przyszedł do mamy ze szczoteczką i ostentacyjne zaczął myć zęby.  No tak.  Sprawa była bardzo poważna, skoro 16 miesięczny człowiek postanowił postawić rodzicielkę do pionu i uchronić ją przed totalnym upadkiem.

Mały_Człowiek lubi już sam wykonywać pewne czynności higieniczne.  Sam „czesze” się swoją szczotką do włosów i sam „myje” zęby szczoteczką do zębów.  Czasami jednak trochę mu się mylą te wymgające skupienia cyznności.  Gdy wczoraj Mama_Lipcowa podała mu w sypialni szczoteczkę do zębów, zastanowił się i po chwili zaczał się nią czesać.  Bo przecież każdy wie, ze szczotka w łazience służy do mycia zębów, a szczotka w sypiali do czesania. 

Mama_Lipcowa pracuje bardzo ciężko nad prawidłowym (czytaj: ponadprzeciętnym J) rozwojem językowym Małego_Człowieka, wykorzystuje więc każdą okazję by wprowadzić nowe słówko.  Mały_Człowek się nad czymś zaduma i już Mama_Lipcowa śpieszy z prawidłową nazwą przedmiotu zadumania.  Tak było na przykład ze słówkiem „traktor”, który wyszyty był na jednym z T-shirtów Małego_Człowieka.  

 - O, zobacz, traktor – mówiła Mama_Lipcowa, a Mały_Człowiek wyciągał koszulkę by lepiej zobaczyć. 

Traktorów ci w domu Małego_Człowiek dostatek -  jest traktor na ilustracji w książeczce o farmie i nawet niewielki traktor zabawka w kanadyjskich barwach rolnczych czyli zielony.  Jednak gdy Mama_Lipcowa zagaja mówiąc: „Gdzie jest traktor?” Mały_Człowiek ignoruje rolniczą zieleń kanadyjską i wyciąga koszulkę, pokazując obrazek na piersi, niezależnie od tego czy jest to kwiat, pies czy motyl.  Czyli porażka na całej lini.

Mama_Lipcowa dumnie opowiada wszystkim, jak to udaje jej się mówić do Małego_Człowieka tylko po polsku. Dzisiaj Mały_Człowiek zaprezentował nowe słowo którego się nauczył, a jest nim słówko „out”. Można by założyć, że to wpływ Taty_Lipcowego, gdyby nie to, że Mały_Człowiek wypowiedział je dokładnie po tym, jak wydostało się ono z ust Mamy_Lipcowej. Out – tak brutalnie Mama_Lipcowa traktuje własne psy, gdy chce wypędzić je na dwór. No cóż, powiedzmy, że NA OGOŁ Mama_Lipcowa zwraca się do Małego_Człowieka po polsku. A reszta niech pozostanie milczeniem (milczeniem do czasu, gdy Mały_Człowiek znów wesoło zawoła”out!”)

Mały_Człowiek nie trawi jeszcze skórki pomidora.  Mama_Lipcowa przed podaniem dziecku pomidora oblewa go wrzątkiem i obiera ze skórki.  Tata_Lipcowy też dostał instrukcje postępowania i również musi poddawać się określonej procedurze.  Czasami jednak Mamie_Lipcowej wydaje się, że pomidor zbyt szybko ląduje na talerzyku Małego_Człowieka.  Na pytania Mamy_Lipcowej, Tata zapewnia, że oczywiście polał, obrał i wystudził.  Złe przeczucia Mamy_Lipcowej okazały się jednak niebezpodstawne.  Gdy zmieniała pieluchę Małemu_Człowiekowi zakrzyknęła triumfalnie:

- I tu cie mam!

Argument pieluszkowy był nie do zbicia, bo czerwona skórka znaczaco się odróżniała od reszty, której nie będziemy opisywać, by nie wywoływać odruchów wymiotnych u tych bardziej wrażliwych.  Mama_Lipcowa lubi mieć rację, nawet jeśli jest to kosztem niezbyt przyjemnych wrażeń estetycznych.